Huurdersvereniging Amsterdam

Persbericht, Amsterdam, 7 juni 2004	\|terug\|

Huurders vooral in de grote steden zijn de klos Minister Dekker heeft haar plannen voor het huurbeleid lange termijn aangekondigd. Op het eerste gezicht lijkt ze de kool en geit te willen sparen. Voor de Woonbond is er een 'gematigde huurstijging' voor zittende huurders van 0,4% (2005) oplopend tot 1,2% bovenop het inflatiepercentage 2007. Voor de verhuurders is er het vooruitzicht op sterk stijgende huren vanaf 2008 en een wijziging van de liberalisatiegrens. Maar schijn bedriegt: de huurder en vooral die in de grote steden is op alle fronten de klos. Huurders in grote steden hadden al te kampen met het gevolg van de afschaffing van de verouderingsaftrek (maximaal 30 punten). Hier komen 4 slechte maatregelen bovenop: · Korting op de huursubsidie oplopend tot 18 euro per maand · De 'gematigde huurstijging' is alleen gemiddeld. Er mag tot 3% bovenop de inflatie gevraagd worden in krappe, vaak grootstedelijke, huurmarkten · Het verlagen van de liberalisatiegrens betekend voor circa honderdduizend huurders verlies van huurprijsbescherming en het verlies van een systeem waar prijs aan kwaliteit is gekoppeld · Wijziging van het huurprijssysteem door de WOZ-waarde op te nemen waardoor met name huurders in de duurste stukken van Nederland met scherpe prijsstijgingen te maken krijgen Het beleid van Dekker is niet alleen ongewenst, het is ook onuitvoerbaar: huurders met een laag inkomen die in de meest gewilde delen van Nederland wonen zullen of moeten verhuizen of komen die wijken niet meer in en daarmee wordt de kloof tussen arm en rijk ook fysiek vergroot. Onuitvoerbaar is ook dat de minister met alle 500 sociale verhuurders individuele overeenkomsten wil gaan sluiten waarna deze een hogere huur mogen vragen. De Huurdersvereniging Amsterdam wil een ander huurbeleid. Hierin staan centraal: · Zekerheid voor huurders met een inkomen tot de ziekenfondsgrens door herstel en oprekken van de huursubsidie(grenzen). De groep met een inkomen tot aan de ziekenfondsgrens blijkt in de praktijk van dezelfde woningen afhankelijk te zijn als de groep met de laagste inkomens · Meer zekerheid voor huurders van woningen vanaf E 597,54 (de liberalisatiegrens) tot 800 a 900 Euro door ook hen onder de huurprijsbescherming te laten vallen. Hierdoor zullen huishoudens met een gemiddeld inkomen sneller besluiten een duurdere huurwoning te huren · Prestatieafspraken per regio waarin huurders, verhuurders en lokale overheden afspreken voldoende huurwoningen aan te bieden afhankelijk van de omvang van bepaalde doelgroepen. Hier horen ook afspraken over nieuwbouw bij · Een bijdrage uit de reserves van sociale verhuurders aan de rijksoverheid op basis van prestaties. Daarbij geldt, hoe meer verhuurd aan de groep beneden de ziekenfondsgrens, hoe meer inzet voor leefbaarheid, wonen-zorgvoorzieningen, participatie, nieuwbouw en onderhoud hoe minder de verhuurder moet bijdragen · Wijziging van het huurprijssysteem door het subjectieve deel (woonomgevingspunten) te wijzigen in gewildheid vast te stellen door de huurders(organisaties) · Ruimte aan de bovenkant van het huurprijssysteem door een hogere puntprijs vanaf 100 punten Een dergelijk systeem is op lange tijd houdbaar, voorkomt gedwongen vertrek en segregatie en geeft gelijktijdig investerende verhuurders ruimte. Informatie De Huurdersvereniging Amsterdam is een bundeling van alle grote huurdersorganisaties in Amsterdam en vertegenwoordigt daarmee zo'n 166.000 huurders. Voor meer informatie bel: (020) 620 6882
\|top\|